CSO - skompresowany obraz dysku ISO

Czym jest plik CSO?

Plik z rozszerzeniem .cso to skompresowany plik obrazu ISO. CSO jest alternatywą dla metody kompresji DAX; znany również jako CISO; była pierwszą metodą kompresji plików ISO i zwykle jest preferowaną metodą archiwizacji materiałów z PlayStation Portable. Ten format wykorzystuje kompresję Deflate, która może zawierać do dziewięciu warstw kompresji. Do tworzenia obrazów używane jest oprogramowanie takie jak Prometheus i YACC.

Format pliku CSO

Format pliku CSO był pierwszą metodą kompresji dla ISO w celu zaoszczędzenia większej ilości pamięci. Od czasu do czasu wprowadzano ulepszenia w celu uzyskania lepszej kompresji. CSO używa kompresji Deflate z dziewięcioma poziomami ustawień wstępnych, zwykle każdy poziom może obsłużyć indywidualnie 2 bloki KiB. Podczas gdy najwyższe poziomy kompresji mogą spowolnić i wydłużyć czas ładowania oprogramowania, które w dużej mierze zależy od strumieniowego przesyłania danych z płyt, również niższe poziomy mogą zapewnić znaczną kompresję.

Struktura plików CSO

Format pliku CSO zawiera 24-bajtowy nagłówek, bloki danych i tabelę indeksów. Little-endian jest przyjmowany dla pól większych niż bajt. Poniżej podano endianowość architektury PlayStation Portable.

Nagłówek

Przesunięcie (bajty)	Imię	Rozmiar (bajty)	Cel
0x0	Magia	4	Zawsze CISO lub 0x4F534943 odczytywane jako 32-bitowa liczba całkowita. To pole służy do identyfikacji pliku CSO. Zauważ, że to pole może być inne dla innych pochodnych CSO, np. ZSO używało magicznego kodu ZISO.
0x4	Rozmiar nagłówka	4	W przypadku oryginalnego formatu pliku CSO „v1” to pole jest ignorowane i dlatego nie musi być dokładne. Jednak format „v2” i ZSO wymagają, aby to pole zawsze miało wartość 0x18 (24 bajty).
0x8	Rozmiar nieskompresowany	8	Rozmiar oryginalnego nieskompresowanego ISO w bajtach.
0x10	Rozmiar bloku	4	Rozmiar każdego bloku danych w bajtach przed kompresją. Zwykle 2048 bajtów, tyle samo co rozmiar każdego sektora ISO 9660.
0x14	Wersja	1	Wersja używanego formatu pliku. W przypadku formatu „v1” wartość może wynosić 0 lub 1. W przypadku formatu „v2” musi to być 2. Dodatkowo format ZSO wymaga wartości 1.
0x15	Wyrównanie indeksu	1	Wyrównanie każdego wpisu indeksu, określone w bitach.
0x16	Zarezerwowane	2	To pole jest nieużywane. W formacie „v1” to pole jest ignorowane i może zawierać dowolne wartości. W formacie „v2” to pole musi mieć wartość zero.

Tabela indeksu

Tablica indeksów zawiera kilka 4-bajtowych wpisów, które wskazują pozycję każdego bloku danych oraz dodatkowy, ostatni wpis, który wskazuje na koniec pliku. Treść każdego wpisu jest następująca:

Kawałek	Długość	Maska	Imię	Cel
0	31	0x7FFFFFFFF	Pozycja	To pole, przesunięte w lewo o wyrównanie indeksu podane w nagłówku, podaje pozycję, w której zaczyna się blok danych.
31	1	0x80000000	Rodzaj kompresji	Format ZSO ma podobną semantykę, tyle że 0 reprezentuje LZ4 zamiast Deflate. W formacie „v2”. Blok jest niejawnie uważany za nieskompresowany, jeśli rozmiar bloku jest równy lub większy niż rozmiar bloku określony w nagłówku pliku.

Bloki danych

Bloki danych składają się z nieskompresowanych lub skompresowanych danych. Rozmiar bloku oblicza się, pobierając jego pozycję, a następnie odejmując ją od pozycji następnego bloku. Jeśli wyrównanie indeksu jest większe od zera, prawdopodobnie rozmiar bloku jest większy niż przechowywane w nim dane.