Format pliku nagłówka H - C/C++
Co to jest plik H?
Plik zapisany z rozszerzeniem pliku h jest plikiem nagłówkowym używanym w plikach C/C++ do dołączania deklaracji zmiennych, stałych i funkcji. Odwołują się do nich pliki implementacji C++, które zawierają rzeczywistą implementację tych funkcji. Plik nagłówkowy .h może również zawierać dodatkowe informacje, takie jak definicje makr. Te pliki nagłówkowe są przywoływane w plikach C/C++ przy użyciu dyrektywy #include.
Nowy projekt C++ zwykle zawiera specjalny plik nagłówkowy o nazwie stdafx.h, który jest punktem wyjścia dla wszystkich łańcuchów kompilacji i wszystkie pliki nagłówkowe mogą być zawarte w tym pojedynczym pliku. Plik .h można otworzyć za pomocą dowolnego edytora tekstu, Eclipse IDE, Microsoft Visual Studio IDE, kompilatora Borland C++ i wielu innych aplikacji.
Format pliku .H
Plik .h to zwykły plik tekstowy, który ma własne reguły definiowania składni. Pliki nagłówkowe mogą zawierać następujące informacje.
Zmienne — w przypadku programowania obiektowego (OOP) plik nagłówka klasy zawiera definicje wszystkich zmiennych na poziomie klasy, które są dostępne w plikach kodu źródłowego implementacji
Deklaracja metod — wszystkie deklaracje metod są zawarte w plikach nagłówkowych .h, aby były dostępne w wielu plikach implementacji.
Definicje funkcji nieliniowych — pliki nagłówkowe mogą również zawierać definicje metod nieliniowych.
Mapy wiadomości — plik nagłówkowy może również zawierać mapy wiadomości w przypadku implementacji kodu źródłowego MFC. W takim przypadku mapy komunikatów są powiązane z implementacją funkcjonalności, która jest powiązana z elementami interfejsu użytkownika, takimi jak przycisk, pole wyboru, przyciski radiowe itp.
Osłony nagłówka
Pliki nagłówkowe mogą powodować złożone błędy, gdy wiele deklaracji jest zawartych w tym samym pliku w wyniku dodania innych plików nagłówkowych. Te zduplikowane definicje powodują błędy kompilatora. Tej problematycznej sytuacji można uniknąć za pomocą mechanizmu zwanego strażnikiem nagłówka, który jest dyrektywą kompilacji warunkowej, jak pokazano poniżej.
#ifndef ANY_UNIQUE_NAME_HERE
#define ANY_UNIQUE_NAME_HERE
// your declarations (and certain types of definitions) here
#endif
Za pomocą tego nagłówka preprocesor sprawdza, czy ANY_UNIQUE_NAME_HERE zostało już zdefiniowane. Jeśli nagłówek jest wielokrotnie dołączany do tego samego pliku, zawartość nagłówka zostanie zignorowana.
Przykład pliku H
// sample.h
#pragma once
#include <vector> // #include directive
#include <string>
namespace N // namespace declaration
{
inline namespace P
{
//...
}
enum class colors : short { red, blue, purple, azure };
const double PI = 3.14; // const and constexpr definitions
constexpr int MeaningOfLife{ 42 };
constexpr int get_meaning()
{
static_assert(MeaningOfLife == 42, "unexpected!"); // static_assert
return MeaningOfLife;
}
using vstr = std::vector<int>; // type alias
extern double d; // extern variable
#define LOG // macro definition
#ifdef LOG // conditional compilation directive
void print_to_log();
#endif
class my_class // regular class definition,
{ // but no non-inline function definitions
friend class other_class;
public:
void do_something(); // definition in my_class.cpp
inline void put_value(int i) { vals.push_back(i); } // inline OK
private:
vstr vals;
int i;
};
struct RGB
{
short r{ 0 }; // member initialization
short g{ 0 };
short b{ 0 };
};
template <typename T> // template definition
class value_store
{
public:
value_store<T>() = default;
void write_value(T val)
{
//... function definition OK in template
}
private:
std::vector<T> vals;
};
template <typename T> // template declaration
class value_widget;
}